home > dutch > gedichten > t-mooie-moeilijke-leven.php




't mooie, moeilijke leven



Soms is het leven vol van kommer en zorg,

Aan verdriet komt geen einde,

Dan is er geen respijt, noch trooster of borg,

Je verwenst al het zijnde.



Toch bij het zien van babies zogend de borst,

Of de aanblik van kind'ren,

Zie je de hand van 's oorsprongs scheppende Vorst.

En je gramschap gaat mind'ren.



't Al was gemaakt, bedoeld oh zo goed,

Voor plezier, wijsheid, liefde.

Maar het gedrocht, de mens, het kwade zo moet.

Genie of domoor griefde.



Toch is er hoop, ja zaligheid in 't verschiet.

Vat weer moed, jij gegriefde!

Waard is het leven hoe ook vol van verdriet.

En je zegt eens, " 't Geriefde. "


Chris.


Vorig Volgend