home > dutch > fictie > orangoetans.php


Zo Zijn Chimpanzees!


In een groot oerwoud vlakbij leefde een talrijke groep chimpanzees. Zij hadden hun problemen, maar in het algemeen ging het goed zolang zij hun natuurlijke instincten gebruikten. Totdat een stel jongelingen onder hen zich profileerden als de nieuwe generatie van de verlichten. Zij beloofden het oerwoud aan hun toehoorders en op die manier verkregen zij meer en meer aanhang. Het allereerste dat zij organiseerden was een markt voor ruilhandel. Bananen, kokosnoten en bessen werden er geruild. Toen bedacht iemand het idee om schulden te legaliseren. Later bedacht die briljante denker dat men ook moest kunnen handelen in schuldbriefjes. En de markt floreerde. Een oude wijze chimpanzee waarschuwde hiertegen. "Jullie zijn aan het handelen in gebakken lucht. Het is onmogelijk om van 10 bananen 30 bananen te maken, zonder ze eerst te vergaren. En wat wanneer veel van die schuldbriefjes afgerekend moeten worden of verkocht worden? Verdwijnen die bergen imaginaire bananen dan zomaar? Men vertelt mij dat op het moment de index op 30.000 bananen staat, terwijl er slechts 7000 voorradig zijn. Dit is waanzin! Het enige natuurlijke ding is om je eigen bananen te plukken en ze te delen met je kinderen." Maar hij werd weggelachen en zijn advies werd het zwijgen opgelegd als een hindernis voor de welvaart van hun maatschappij.

De jeugd had het zeer naar de zin. Vrije tijd in overvloed! Een zo'n groep schoffies ging het oerwoud in en zagen toevallig een baviaan. "Moet je kijken", zij de aanvoerder. "Hij is zichzelf aan het helpen. Dat is geen gedrag voor een baviaan. Laten we hem eens even goed laten schrikken." En zij begonnen te huilen als wolven en gooiden kluitjes aarde naar de baviaan. Met zijn staart tussen zijn poten en het schaamrood op zijn kaken ging die ervandoor. En de schoffies kraaiden victorie.

Nog iets gebeurde. De zwakken werden verdrukt en misbruikt. Hun voedsel werd onder druk gezet. Zelfs al hadden ze maar 10 bananen en 5 kokosnoten verzameld, moesten ze 4 bananen en 2 kokosnoten afstaan aan de leiders, die hun eigen broedsel verwenden en in luxe leefden. De zwakken en de zieken moesten wel hun arme kindertjes het oerwoud insturen op zoek naar maden en mieren. Sommigen probeerden de belastingheffingen te ontlopen, maar die werden zwaar gestraft als revolutionairen die het systeem aan het aantasten waren. De allerzwaksten begonnen zelfs gras te eten als de buffels op de prairie. En dat maakte hen alleen maar nog zwakker.

Op een dag vertrouwde de meest succesvolle handelaar een geheim aan zijn beste partners toe. "Luister, beste vrienden. Onlangs heb ik een bonoboschoonheid gevangen die pas volwassen is geworden. Ik heb ze in een van mijn grotten vastgebonden. Laten we plezier met haar maken. Ik wed dat ze het nog leuk zal vinden ook!" Zo gezegd, zo gedaan. Aan het einde van het afschuwelijke orgie zwoeren ze om nog meer aapjes te vangen en ze te verhandelen in het geheim. Ze prezen hun waren aan onder grote eikebomen en fluisterden in je oor. "10 Bananen voor tevredenheid, 20 voor gewoon en voor 50 bananen kun je alles met ze doen wat je maar wilt, zelfs SM." Soms werden er 'ongebruikte' dames verkocht voor 400 bananen.

Deze geschiedenis ontwikkelde zich over een periode van enkele seizoenen. Dames kochten hangmatten gemaakt van lianen en zij aten bessen gegist in de zon en gemengd met kokosnootmelk. Een van hen vertrouwde haar vriendin toe en zei. "Ik ben zwanger en ben bang dat ik niet in staat zal zijn om mijn kind te verzorgen zonder mijn luxe leventje op te geven. Ik denk dat ik het maar zal achterlaten in het woud, wanneer de tijd is gekomen." "Geen probleem, lieverd. Eet gewoon wat bunga bungabessen en de klomp zal afgedreven worden. Het stelt niets voor. Tenslotte leef je maar een keer, toch? Je moet er het beste van maken. Je weet maar nooit of een of andere leeuw je op een keer te pakken zal nemen". De bezorgde societydame ging het kreupelhout in en at de bunga bungabessen. Plotseling klonk er een schreeuw, gevolgd door een weeklacht. Haar vriendin ging achter haar aan om haar te helpen. Het was een verschrikkelijke toestand. Er was overal bloed en wat leek op een hoofdje in een poel van vlees en bloed bewoog nog. "Luister nu naar mij en luister goed! Dit is noodzakelijk en het beste voor jou en het beste voor de baby. Die zou toch niet geliefd zijn. Wees sterk en doe alsof er niets gebeurd is. Wees sterk!"

"Ik begrijp niet wat er allemaal aan de hand is", zei een jochie tegen zijn vriendje. Mijn vader en moeder hebben hoge koorts gekregen. Hun ogen zijn helemaal wazig geworden en ze kunnen niet meer klimmen. Mijn buurvrouw had hetzelfde en is door een tijger opgegeten. Ik dacht eerst dat ze door slangen gebeten waren, maar het is allemaal veel erger. Door het hele dorp heen klagen kinderen en roepen om eten. Ook is de markt overvallen door bendes." "Kijk daar, man!" schreeuwde de ander. "Allemensen, ze springen van de rotsen bij de beurs!" De volgende maand aten de sterke chimpanzees de zwakkere op, alleen maar om vervolgens zelf te sterven. De jongeren waren aan zichzelf overgelaten en begonnen elkaar af te maken. De meesten van hen werden slachtoffer van leeuwen, tijgers en boaconstrictors en andere roofdieren en aaseters. Anderen vergingen gewoon door de mieren en insecten. Het was zo erg dat de overblijvers de hand aan zichzelf sloegen.

Twee nachtegalen keken toe vanuit de hoogte en stopten hun gezang. "Verschrikkelijk wat daar allemaal gebeurt!" "Tsjirp dat wel, ja," antwoordde de ander. "Ik heb helemaal geen zin meer om te tsjirpen. Het woud is akelig stil. Zelfs de bomen schijnen voorover te hangen. Ik ben zo bang dat er een tsunami komt en alles wegvaagt. Laten we elders schuiling zoeken".

Een schrandere jongen had zich verscholen in een grot en ontdekte een schat aan bananen en kokostnoten die een rijke handeleaar daar verborgen had. "Ik ben gered", verzuchtte hij. Toen hoorde hij gesteun en een zwakke stem. "Help me, help me". Hij ging dieper de grot in en trof er een mooie chimpanzee aan, geklonken aan de wand. "Help me", herhaalde ze. Hij bevrijdde haar uit haar benarde situatie en zij leefden enkele weken van de bananen, kokosnoten en bessen die daar in grote hoeveelheid voorradig waren. "Wat moeten we nu doen", vroeg ze al snikkend. "Ze zijn allemaal dood of vertrokken". "Wij zullen helemaal van voren af aan moeten beginnen en ervoor moeten zorgen dat zoiets nooit meer gebeurt", antwoordde hij. "Maar hoe in vredesnaam kon dit allemaal überhaupt plaatsvinden?" En haar nieuwgevonde liefde merkte op. "Het is allemaal waanzin, mijn liefje, allemaal waanzin..."




Vorig Volgend


Wat vindt u van deze website?
Naam:
Emailadres:
URL:
Anoniem:
A. Zeer goed.
B. Vrij goed.
C. Gaat wel.
D. Vrij slecht.
E. Zeer slecht.
Toelichting: