home > dutch > fictie > onderbewustzijn.php


De Man die het Onderbewuste Doorgrondde


Willem Timmermans was een briljante jongen. Maar op de lagere school waren zijn raportcijfers maar magertjes. Op de middelbare school waren ze soms heel hoog en soms heel laag. De leraren begrepen niet waarom. Dan, op een dag in de schoolbibliotheek, vond hij een boek over het verschil tussen de rechter en linker hersenhelft. Zijn aandacht was gegrepen. Hij las het boek keer op keer en verwaarloosde zijn andere leerstof. Zijn leraren waarschuwde hem dat dit niet zo verder kon gaan. Eindelijk begreep hij dat en besloot zijn best te doen en carriere te maken als een psycholoog specialiserend in de rechter hersenhelft, het onderbewuste. Eindelijk had hij iets om voor te leven! Een intelligente vriend op school had veel gesprekken met hem en de twee vrienden leerden veel van elkaar. Het enige probleem was, vond Willem, dat Johan een Jesus freak was. Hij getuigde altijd van Zijn Heer.

Willem behaalde zulke goede cijfers dat hij een beurs kreeg van de universiteit van Harvard. Hij stopte het contact met Johan, want het klimaat aan Harvard had hem tot een overtuigd atheïst gemaakt. Zijn carriere aan Harvard was briljant. Hij behaalde bijna steeds negens en tienen. Toen hij zijn baccalaureaat haalde, kreeg hij ook een medaille voor de hoogste resultaten van zijn afdeling, waarvoor hij een tweede keer op het podium werd geroepen. Vooral zijn BAH scriptie werd genoemd. Van daaruit ging hij verder naar de universiteit van Princeton, waar hij zijn carriere voortzette als een Masters student. Alles betaald door gewonnen beurzen. Zijn faam ging hem vooruit en hij werd uitgenodigd voor een vervolg aan Oxford. Daar promoveerde hij met een grondige studie over de activiteit van de rechter hersenhelft in het liegen van criminelen. De rechter hersenhelft, zo schreef hij, regeert over de lichaamstaal. Het is overal in het lichaam vertegenwoordigd. Een goede aanschouwer kan aan de ogen en de lichaamstaal zien dat iemand liegt.

Om een lang verhaal kort te maken, Willem verkreeg een goed betaalde baan als adviseur bij het hoofdkwartier van de C.I.A. Echter het probleem was, dat hij nooit iemand helemaal vertrouwde. Hij had namelijk zo'n gevoelige aandacht, dat hij doorzag dat iedereen met een zekere hoeveelhijd schuldgevoel rondloopt en dat uitstraalt. De mensen glimlachen, maar ze menen het niet. Ze glimlachen met het bewustzijn, maar hun onderbewuste verraadt ze. Ze dragen een masker en doen zich goed voor, een laagje vernis van braaf burgerdom. Hij ondervond ook problemen met het vinden van een partner. Hij kon gewoon niet verliefd worden. Hij vond dat de linker hersenhelft in vrouwen niet goed ontwikkeld was en dat zij erin faalden om hun vrouwelijkheid te laten bloeien in de rechter helft. Ik heb genoeg aan mijzelf, zei hij altijd hoogmoedig wanneer men hem vroeg waarom hij nog steeds alleen door het leven ging. En hij ging door met het schrijven van een boek over het bewust doorgronden van het onderbewuste. Het werd een succes.

Het geval wilde dat een van zijn superieuren hem nooit recht aankeek. Dit verwekte argwaan bij Willem en hij besloot deze man te schaduwen. Zijn intuïtie bleek gerechtvaardigd. Hij ontmaskerde zijn superieur als een spion. Hierdoor won hij nog meer aanzien. Maar in de tussentijd kon hij steeds minder voldoening in zijn werk vinden. Dan, op een dag, verwittigde hij zijn managers tot hun spijt. Hij diende zijn ontslag in. Hij wilde naar India afrijzen om het onderbewuste te bestuderen in relatie tot paranormale verschijnselen. Zij probeerden hem te weerhouden, maar hij was al vast besloten. Het intellectuele klimaat van atheïsme had zijn ziel alleen maar dorstig achtergelaten.

Aangezien hij aardig wat geld had geërfd, kon hij zijn plannen waar maken. Op zijn reis naar India was hij ervan overtuigd dat zijn onderzoek een enorm succes zou worden, meer dan zijn eerste boek. Na veel gereisd te hebben, op zoek naar materiaal, was Willem eindelijk getuige van een paranormale gebeurtenis. Hij was vrienden geworden met enkele Hindoes en zij hadden hem uitgenodigd om een sceance bij te wonen. Daar zag hij een man die in trance aan het dansen was. Hij had een soort helm op zijn hoofd gemaakt van steen die meer dan honderd kilo woog, maar hij danste zo wild alsof het maar van dons was gemaakt. Normaal zou het je nek breken in een seconde. Willem was diep onder de indruk, maar probeerde objectief te blijven. Hij was niet van plan om Hindoe te worden. Hij wilde een wetenschappelijke verklaring vinden.

Dan ontmoet hij een guru met de naam Rastinbraba Maharaj. Deze guru leert zijn volgelingen dat je je hersenen juist moet leeg maken. Bij de eerste ontmoeting legt de guru zijn hand op Willem zijn hoofd en hij ziet dan een prachtige combinatie van kleuren, terwijl zijn ogen gesloten zijn en hij ervaart een vrede zoals nog nooit eerder meegemaakt. Willem is diep onder de indruk.

Echter na een poosje komt hij erachter dat sommige ingeweiden krankzinnig worden. Alle mensen, denkt Willem, zij worden helemaal waanzinnig. Zij kunnen niet eens het verschil tussen zichzelf en een boom waarnemen. Alles is één, OM, Brama. Hun leeggemaakte hersenen worden op een of ander manier gevuld met waanzin ergens vandaan. Hij laat de guru weten dat hij zich zorgen maakt. Het antwoord luidt dat deze volgelingen zijn advies niet juist genoeg hebben gevolgd, of dat het hun karma is.

Een poosje later ziet Willem dat de guru in luxe leeft betaald door de gaven en bewondering van volgelingen en belangstellenden en hoe hij als een god op straat wordt vereerd. Als hij oprecht zou zijn, zegt Willem bij zichzelf, dan zou hij zijn medemensen eren en helpen. Maar het interesseert hem totaal niets. Hij beweert gewoon dat hun karma hun hun eigen ellende brengt. Hij is gewoon een oplichter, ondanks zijn gaven en krachten. Hij predikt onthouding en armoede, maar vergaart rijkdom. Willem verlaat de guru en maakt een voettocht een berg op. Op een bergtop zakt hij bijna in elkaar. Hij heeft zoveel ellende gezien in zijn leven. Als psycholoog zag hij oplichters en criminelen en nu aanschouwt hij armoede, verdrukking en verraad, zelfs demonische effecten van meditatie. Dan begint hij te huilen, luid te janken in zijn eentje. "Mama, mama mia, moeder, help me! Nu herinner ik uw liefde. U droeg mij negen maanden en bracht mij groot. Uw armen troostten mij toen ik een kindje was. O wat is de liefde van een moeder van onschatbare waarde! Kon u me maar troosten in dit uur van ellende. Het onderbewuste is een put vol met modder en vol met slangen en demonen. Ik ben erin weggezonken, terwijl ik er mee wilde klaar komen. Wie zal mij hieruit verlossen? O gelukzalige onwetendheid van die zielen die hier niets van weten!" Dan kalmeert hij een beetje en denkt verder. Hoe wijzer men wordt en hoe meer men alle nonsense te boven komt, hoe meer pijn men ervaart. En nu is mijn pijn zo scherp ik kan het nauwelijks verdragen. Het westerse verstand overbenadrukt de volheid van het bewuste en is in het algemeen oncreatief in de rechter hersenhelft. Het oosterse verstand overbenadrukt het onvermogen van het bewustzijn en opent zo de ziel voor een verraderlijk en demonisch spel. "Het is een hel," schreeuwt hij nu "vol waanzin en wanhoop! Wie zal mij verlossen van deze zwarte nacht. Wanneer ik aan u denk, mama," en weer kalmeert hij, "weet ik gewoon dat dit niet de bedoeling is." Dan herinnert hij een lied dat ze regelmatig zong, in het Duits, want zij kende verschillende talen.

Du bist die Liebe, der treue Heiland;

Du bist die Liebe, du liebst auch mich.

D'rum sag ich's noch einmal, du bist die Liebe;

Du bist die Liebe, du liebst auch mich.



(U bent de Liefde, de trouwe Redder;

U bent de Liefde, U heeft ook mij lief.

Daarom zeg ik het weer, U bent de Liefde;

U bent de Liefde, U heeft mij ook lief).

Dit was maar een liedje dat zij zong, maar nu zag hij het allemaal. Hij herinnerde zich ook Johan, de prekende Jesus freak. En dan begint hij weer te huilen. Hij snikt maar door en zijn lichaam trilt van emotie. Dan knielt hij neer en zegt hardop: "O God, U bent rechtvaardig en ik ben slecht. In al mijn studie van het menselijke bewustzijn, ontkende ik mijn eigen spelletje. Nu zie ik dat ik ook naar u en mijn medemensen toe gewoon corrupt ben, tot het diepste van mijn onbewuste. Ik gebruikte mijn expertise, onbewust, om god te spelen over iedereen. Alleen ik was de verstandige en goede. Echter, alleen U, o God, bent goed en de Liefde. U bent de Heer der heren en de Koning der koningen. U gaf Uw Zoon om voor mijn zonden te sterven. Ontvang a.u.b. mijn berouw! Vergeef mijn grootspraak, mijn afschuwelijke hoogmoed, mijn ontucht, meas culpas, meas maximas culpas. Alstublieft, oh Heer, vergeef me!" Willem reisde terug naar de V.S. en zocht Johan op. Hij vertelde hem hoe hij de Heer vond. Johan omhelsde hem enthousiast als een broer. Maar hij was niet de enige die zich verheugde. In de hemelen en in de hemelen der hemelen, verblijdden zich de engelen en prezen God, hun Schepper.




Vorig Volgend


Wat vindt u van deze website?
Naam:
Emailadres:
URL:
Anoniem:
A. Zeer goed.
B. Vrij goed.
C. Gaat wel.
D. Vrij slecht.
E. Zeer slecht.
Toelichting: