home > dutch > fictie > jokened.php


De Uitgesponnen Grap


Klaas Stekelenburg was introvert en deed bijna niets anders dan werken. Zijn vrouw Petra was bijna hetzelfde. Klaas was afgestudeerd in economie en was net begonnen zich op te werken in de international waar hij werkzaam was. Zijn vrouw was arts en liep stage als psychiater. Zij bezaten een leuk alleenstaand huis met een grote tuin en hadden allebei een auto. Het was hun plan om aan hun carrières te werken, een mooie villa aan te schaffen, hun financiële solvabiliteit zeker te stellen en dan zouden ze denken aan een kind. Het geluk was met hen en vervulde hun dromen. Klaas was hoofd economie geworden van een dochteronderneming en Petra had haar stage als psychiater afgerond.

Nu was het moment aangebroken van het laatste punt van hun agenda. En inderdaad, op een zekere dag bleek het dat Petra zwanger was. Ze verheugde zich over het feit dat ze moeder in spe was geworden. Toen, op een dag werd een gezond jongetje geboren. Ze noemden hem Johnny. Hun geluk was compleet. Maar het economisch inzicht van Klaas bleef niet onopgemerkt bij zijn superieuren in de centrale think tank van de international. Zij konden hem wel gebruiken op het hoofdkantoor. Dus verhuisden ze naar Amsterdam en kochten een luxe flat. Zijn salaris groeide navenant, zodat hij Petra kon helpen om haar eigen praktijk op te zetten met als specialisatie familiezaken. Ze verhoogden hun verzekeringsportefeuille die bijna met iedere vorm van ongewisheid rekening hield. Wanneer alles gezegd was, echter, was het toch Johnny die de meeste aandacht opeiste. Zijn ouders huurde een live-in om voor hem en de flat met zijn panoramisch uitzicht te zorgen. Toen Johnny drie jaar oud was, werd het tijd voor de peuterspeelzaal. Zijn ouders vroegen hem wat hij het liefste als cadeau zou willen krijgen, denkende dat hij een nieuwe fiets of iets dergelijks zou vragen. Maar hij wilde per se drie roze pingpongballetjes hebben. Klaas en Petra vonden dat vreemd, maar ze legden zich erbij neer alsof het kinderlijkheid was geweest. Zijn vader zorgde ervoor en zijn moeder gaf hem toch een prachtige fiets. Want natuurlijk moest hij een normaal presentje krijgen net als al hun vrienden aan hun kinderen gaven. Johnny hield van zijn roze pingpongballetjes en speelde er vaak mee. Klaas leerde hem om ze een speciaal effect te geven zodat ze terugrolden. Johnny vond dat prachtig! Hij beschermde zijn pingpongballetjes met zijn leven, maar per ongeluk stapte de live-in op een balletje en vernielde het. Nog nooit hadden zijn ouders zo'n uitbarsting van woede in hun kindje gezien dat altijd zo lief was. Er gingen dagen voorbij voordat Johnny het feit aanvaardde dat iemand gewoon pech kan hebben in het leven. Van toen af aan verborg hij een balletje in een veilig plekje op zijn slaapkamer en de andere droeg hij altijd bij zich om mee te spelen. Echter een ouder ventje die jaloers was op Johnny omdat hij altijd zulke mooie kleren droeg en chique nikes, pakte het balletje af en sloeg het kapot. Van die dag af waren zij vijanden. Onze kleine vriend had maar een enkel balletje over. Het verliet zijn kamer nooit en voordat hij in slaap viel keek hij er nog even naar.

Het werd lagereschooltijd en opnieuw vroegen zijn ouders hem wat hij het liefst zou willen hebben. Het bleek dat pingpongballetjes nog steeds het belangrijkste voor hem waren. Deze keer vroeg hij vier rode ervan. Zijn vader zorgde er weer voor en zijn moeder kocht een enorm pakket met een racebaan. De pingpongballetjes fascineerde hem het meeste. Opnieuw deden zijn vader en moeder alsof het kinderlijkheid was. Zij redeneerden ook dat het was omdat hij de vorige keer pech met ze had. Zij hadden in ieder geval geen klachten. Johnny was een voorbeeldig en gehoorzaam kind en hoewel hij nu niet bepaald een wonderkind was haalde hij altijd de beste resultaten op school. Zijn ouders stelde hem voor dat hij bij een tafeltennisclub zou gaan, maar dat gaf hij al snel op.

Johnny ging naar de middelbare school en opnieuw vroegen zijn ouders wat hij het liefst wilde hebben. Deze keer vroeg hij om drie purperkleurige pingpongballetjes. Zijn ouders haalde hun wenkbrauwen op en probeerden hem op andere gedachten te brengen. Maar hoe meer ze dat probeerden hoe meer hij voet bij stuk hield. Nu hadden ze grotere moeite om het af te doen als kinderlijkheid. In feite waren ze een beetje ongerust. Maar als ze alles in ogenschouw namen, vonden ze toch dat hun kind verder totaal normaal was. Verder waren ze erg blij dat hun eigen carrières zo succesvol verliepen. Klaas was aan de top en reisde de hele wereld af en Petra had haar praktijk zeer uitgebouwd. Waarom zorgen te maken over een paar pingpongballetjes? Zo, zijn vader zorgde er weer voor en zijn moeder gaf hem een gave mountain bike. Johnny bleef de beste van zijn klas de hele middelbare school en dat was een hele prestatie aan dat gymnasium.

Met examentijd behaalde John de beste resultaten van de gehele school. Volgens de familietraditie vroegen zijn ouders weer wat hij het liefst wilde hebben. Daarbij hadden ze wel een bevreemd voorgevoel. John vroeg om twee lichtblauwe pingpongballetjes.
  "Voor de grap," zei hij om zijn ouders gerust te stellen. Zij zeiden niets, maar die avond hadden ze een lang gesprek in bed. Ze werden het eens dat ze een beroemde psycholoog zouden raadplegen die zich had gespecialiseerd in late teenagers. De geleerde man vond het allemaal ook een beetje vreemd. Een ontmoeting tussen John en de geleerde professor werd geregeld. Ze spraken voor ongeveer twee uur met elkaar. Maar hij kwam er niet achter waarom John zo geobsedeerd was door pingpongballetjes. Verder bleek dat John een gewoon mens was. De professor stelde zijn ouders gerust. Volgens hem was John gewoon excentriek. Hij had een vreemde tic, een zeldzame, maar dat was alles. Daarom gaf zijn vader hem zijn pingpongballetjes en zijn moeder gaf hem een gloednieuwe sportwagen.

John ging naar de universiteit. Verschillende universiteiten hadden hem als student willen hebben, maar hij koos Erasmus om net als zijn vader daar economie te studeren. Hij snelde door het college als het ware en behaalde het Bachelor diploma bijna zonder moeite. Daarna voegde hij zijn Honor's scriptie toe. Zoals altijd was hij een nette jongen. Hij dronk niet veel, bleef van de drugs vandaan en zat zelfs niet achter de meisjes aan. Deze keer vroeg hij om groene pingpongballetjes. Zijn ouders gaven daar niet meer om. Zijn vader gaf ze met een glimlach en zijn moeder deed er een zegelring bovenop met het familiewapen. John ging door met zijn studies en behaalde zijn Master's papieren maxima cum laude. Deze keer vroeg hij om een koperen pingpongbal op een standaard. Zijn vader gaf het en zijn moeder gaf hem een behoorlijke bankrekening om verder te gaan en om zijn Ph.D. in Oxford te behalen.

Met niet teveel moeite werd hij doctor in de economie vier jaren later. Ook kwam hij een leuk meisje tegen en hij haalde haar over om bij de familie te gaan wonen in Amsterdam. Zijn ouders waren inmiddels zeer welgesteld geworden. Ze hadden een prachtig groot pand aan een gracht betrokken. John trouwde een jaar later en als huwelijkscadeau vroeg hij om een zilveren pingpongbal op een gouden standaard. Zijn vader zorgde er weer voor en zijn moeder gaf hun een leuk apartementje.

John werd door zijn vader in het zadel geholpen en kreeg een baan in het hoofdkantoor. Het duurde niet lang en hij bewees zijn inzicht. Echter hij en zijn vrouw waren niet zo veeleisend. Zij nam geen baan en legde zich toe op muziek. Niet lang daarna werd hun eerste kindje geboren. John's ouders waren grootouders geworden. Zij waren apetrots.

  "Zoon, wat je ook vraagt en het is het jouwe!"
  "O papa, ik zou graag een pingpongbal willen hebben van puur goud op een standaard van Venetiaans kristal."
  "Geen probleem, zoon."
  "En ik zal voor speelgoed en babykleertjes betalen," voegde zijn moeder eraan toe.
De tijd ging verder en John en zijn vrouw kregen een tweeling, een jongen en een meisje. Ze kregen de namen van hun grootouders, Klaas en Petra. Ook waren ze nu twaalf en een half jaar getrouwd. Zijn vader was inmiddels gepensioneerd. Zijn vader deed hem een pingpongbal cadeau van platina op een gouden standaard.
  "We wilden dat het een verrassing was," zeiden zij met een beetje verlegenheid in hun stem.
  "Ik dank jullie beiden hartelijk. Hij is fantastisch!"

Dan op een avond kwam John terug van een late vergadering die geheel tegen zijn zin was verlopen. Op weg naar huis in zijn Bentley paste hij niet goed op en moe als hij was veroorzaakte hij een ongeluk. Hij belandde buiten bewustzijn in het ziekenhuis. Hij bleef buiten bewustzijn voor twee dagen en toen kwam hij bij. Hij leek snel te herstellen. Na enkele dagen vonden de doctoren dat hij verder thuis kon opknappen. Zijn ouders zochten hem op.
  "Waarom hield je altijd zo van pingpongballen?" vroegen zij op een gegeven moment in het gesprek met alle moed die zij konden verzamelen. Want John had deze vraag altijd van zich afgehouden.
  "Ja, waarom eigenlijk?" vroeg ook zijn vrouw. "Is het omdat het sferen zijn en omdat de sfeer een speciale betekenis heeft in de New Age beweging.?"
  "Nee, want vanaf zijn prille jeugd was hij al geobsedeerd," interrumpeerde zijn ouders.
  "Waarom dan? Vertel het me, for the love of me!"
  "O.K. o.k., ik zal het jullie zeggen." En zijn ouders en zijn vrouw hingen praktisch aan zijn lippen.
  "Het was omdat," en dan stopte hij een moment.
  "Ja, het was omdat," zeiden zijn ouders, naar voren buigend.
  "Omdat...," en toen maakte hij een heel vreemd rochelend geluid en daarna stierf hij plotseling vanwege interne wonden aan zijn ingewanden die de doctoren over het hoofd gezien hadden--




Vorig Volgend


Wat vindt u van deze website?
Naam:
Emailadres:
URL:
Anoniem:
A. Zeer goed.
B. Vrij goed.
C. Gaat wel.
D. Vrij slecht.
E. Zeer slecht.
Toelichting: