Dit zijn de uitwendige filosofieën van de westerse massa's en zij
variëren van semitheoretische tot zeer doordachte systemen. De volgende drie manieren
van denken zijn populair in landen als India en andere culturen die een meer innerlijke
kijk op de wereld hebben.
|
Mysticisme
|
Het geloof in de goedheid van de ziel en speciaal in die van haar
innerlijke gevoelens. Men zou kunnen beweren dat de Romantiek een emotieve reactie was
op het koelbloedige karakter van de Verlichting.
|
|
Pantheïsme
|
Het geloof dat God niet alleen alomtegenwoordig is, maar dat in wezen
alle dingen, dieren en mensen een soort van vonken zijn van de Goddelijkheid. Nu, God
is zeker op een of andere manier betrokken bij alles, maar om alles een deel van de
Godheid te maken, gaat recht tegen de leer in van Gods transcendentie (Hij troont boven
de Schepping, niet erin). Dit verhult ook onze individuele en collectieve verantwoordelijkheid.
|
|
Polytheïsme
|
De overtuiging dat natuurkrachten en zelfs abstracte begrippen als
overwinning en liefde, activiteiten of zelfs belichamingen zijn van de goden. Er bestaan
volgens deze filosofie praktisch evenveel goden als dat er aspecten van het leven
bestaan. Dit is ook de reductio ad absurdum die dit geloof ontzenuwt.
|
Satanisme houdt het ervoor dat de Schepper van hemel en aarde zelf eigenlijk
de hoofdschuldige is en dat de duivel de ware bevrijder van je ziel is. Karakteristiek
voor vele vormen van duivelaanbidding is de alomtegenwoordige gedachte dat 'Alles wat je
maar wilt, zal heel je wet zijn'. Satanisme bestaat in oppositie tegen de Judeo-Christelijke
achtergrond en kan er in wezen niet buiten.
Deïsme resulteert uit de overbenadrukking van het verstand, atheïsme uit de overdreven aandacht voor het lichaam met zijn
verlangens (theoretische vormen van atheïsme, zoals het dialectisch materialisme, ontstaan door een combinatie van rationalisme en een onbehoorlijke nadruk
op de realiteit van de materie). Materialisme ontstaat door de combinatie van verstand en materie, rede en lichaam; het is de overbenadrukking van
rationalisme in interactie met wat een agnostische filosofie genoemd zou kunnen worden met de versierselen van practisch atheïsme.
Mysticisme resulteert uit de overbenadrukking van de ziel, polytheïsme uit de overdreven aandacht voor de geest. Pantheïsme ontstaat door de combinatie
van ziel en geest, mystiek en magie; het is de onbehoorlijke nadruk op mysticisme in interactie met wat een vorm van spiritisme genoemd zou kunnen worden.
DEFINITIES VAN DE GEBRUIKTE TERMINOLOGIE
|
Christus
|
Christus is niet het Hoofd van een religieuze discipline of filosofie.
De essentie van christendom is een levendmakende relatie met je Maker en Redder.
|
|
Monotheïsme
|
Het is één van de voornaamste steunpilaren van het christelijk geloof dat
God drievoudig in Eénheid is en dat Hij totaal uniek is.
|
|
Spiritualisme
|
De andere voornaamste steunpilaar van christendom is de leer dat je
'herboren' moet worden door de Heilige Geest. [Niet te verwarren met spiritisme, incl. extreme
vormen van de Pinksterbeweging].
|
Naast deze drie definities vallen alle vormen van afwijking. Salomo
in het Oude Testament van de bijbel waarschuwt ons dat we niet moeten afwijken ter linker,
noch ter rechterhand. Beide leiden je af van Christus en uiteindelijk kan je dan terechtkomen
in demonische slavernij aan de duivel.
|
Dogmatisme
|
De slaafse afhankelijkheid aan dode leerstellingen. Er is geen frisheid
of echte vrijheid in dogma per se.
|
|
Rationalisme
|
Het geloof dat men ware doelstellingen kan bereiken door de rede.
|
|
Eigendomsgekte
|
De materialistische houding dat men het geluk moet vinden door de ophoping
van goederen en eigendom. In eigendomsgekte produceert de wereldse combinatie van rede en materie--rationalisme en hedonisme--een egoistische stroom van
goederen en diensten.
|
|
Observationalisme
|
De overdreven studie van de uitwendige aspecten van het leven, zonder
echt waarachtige vrijheid, liefde en wijsheid te bereiken in je relatie tot het leven.
|
|
Individualistisch idiosyncratisme
|
De idee dat alle waarheden in wezen afhankelijk zijn van het individu.
Ieder zijn eigen 'kick'.
|
|
Pleziersgekte
|
Hedonisme, of pleziersgekte, concentreert zich op het egoïstisch najagen van plezier als het hoogste doel
of de weg naar vrijheid.
|
Dit zijn de zes hoofdtreden weg van Christus en zij lopen naar
beneden. Er ligt een toenemende mate van externalisatie in deze overtuigingen.
Beginnend met valse hoop op de leer an sich, kan men theoretisch afglijden tot smerig
gedrag.
De andere treden weg en naar beneden, vertegenwoordigen meer innerlijke vormen
van filosofie en religie. Waar de uitwendige vormen overdreven stil staan bij het
verstand en uiteindelijk bij het lichaam, daar doen de meer innerlijke gedachten
dat bij de ziel en uiteindelijk de geest.
|
Absolutistisch idealisme
|
De slaafse verering van zogenaamde idealen en absolutismen.
Dit leidt af naar mysticisme.
|
|
Angelisme
|
Het geloof dat je de 'unio mystica' kunt bereiken met de hulp van engelen.
De apostel Paulus waarschuwt ons in zijn brief aan de Kolossiërs niet van de prijs beroofd
te worden op deze manier (ingaande in dingen die men niet gezien heeft).
|
|
Collectivisme
|
De eenzijdige idee dat allen de éne gemeenschap moeten vormen.
Dit staat tegenover het westerse individualisme en gaat hand in hand met pantheïsme.
Volgens dit geloof moet de enkeling geheel opgaan en samensmelten met de ware doelstelling
van de groep. Dit collectivisme is het resultaat van een wereldvreemde combinatie van ziel en geest, mystiek en magie, waarin het individu tot een
overdreven onbaatzuchtigheid en gelatenheid wordt genoopt.
|
|
Animisme
|
Het geloof dat alle dingen op een of andere manier levend zijn, doordrongen
van 'ziel'. Dit leidt tot polytheïsme.
|
|
Ritualisme/Cultisme
|
De idee dat alle goden geëerd en tevreden gesteld moeten worden.
|
|
Magicisme
|
Het egoïstisch jagen naar magische krachten om zo macht en vrijheid te verkrijgen.
|
Op de laatste stap naar beneden rukt de grote vijand zijn masker af.
Hier komen beide de linker en rechterzijde samen, want hier maken zij gebruik van beide
de diepe inwendige krachten van magicisme en de uitwendige krachten van hedonisme; alles
op de basis van open interactie met demonen.
Satan en zijn horden regeren hier overheersend en bedwingend door de ergste vijandschap
tegen Christus. Demonisme als de ware religie van liefde, licht en leven. Christus Jezus
betichtte de Farizeeën ervan in Johannes 8 dat hun eigenlijke vader de duivel is.
Men zou eventueel kunnen beweren dat vanwege de erfzonde wij allemaal van nature kinderen
van de duivel zijn. Maar wat ook de claims zijn die satan op ons heeft en hij beschikt
over noniljoen kunstgrepen om ons bezig te houden totdat 'het loon van de zonde is de dood';
vandaag is de aangename dag dat ieder zich keren kan tot de Koning der koningen en Here
der heren!!
Dit dan is, in het kort samengevat, mijn ethische theologie. Het is
een poging om orde te scheppen in een wereld van verwarring, door de hoofdfilosofieën en theologieën te analyseren die aan de basis staan van deze chaos.
Alles opeengehoopt ziet het er uit als een bal spagetti met de slierten vermengd tot een kluwe van redenen, handelingen, gevoelens en geloven (waarin elke
mogelijke combinatie mogelijk schijnt); allen in
conflict met elkaar. Wat het geheel bijeen houdt, is het autotheïstische verlangen om god te spelen. Deze hoogmoed is onder ons sinds Adam overtreedde en
wij allen kiezen hetzelfde op grote en kleine manieren.