Terwijl de bijbel zegt
dat 'lichamelijke oefening weinig nut heeft', wijden wij onszelf aan sport,
allerlei soorten van oefening, aerobics en wat dan ook, alsof ons leven ervanaf
hangt. Ik zeg niet dat de bijbel tegen deze dingen is. Maar we maken idolen
van de winnaars. Echter, zij zijn geen goden(zonen). En wanneer zij teneer
gaan, hebben we de neiging om ze te vergeten en zelfs om ze te verguizen. Alles,
het geld incluis, is uit zijn balans hier. Denk je nu werkelijk dat het zo
heel bijzonder is om wereldkampioen te worden door 1/100ste van een seconde?!
En wat te denken van al het bedrog d.m.v. drugs? En al het gekonkel, het vechten,
de rellen, enz.
We hebben voorbeelden nodig, zal iemand opperen. En inderdaad, dat hebben we ook
nodig. Mensen met wie wij ons kunnen identificeren. Grote mannen en vrouwen
die ons kunnen leiden, die ons inspireren, die ons op gang brengen en ons aan
de gang houden.
Aan het einde van zijn leven werd Mozes de zachmoedigste mens op aarde
genoemd. Salomo getuigt: 'Laat niet je eigen mond je prijzen' en elders staat er dat
iemand die getuigenis van God ontvangt, die is inderdaad geprezen. Mozes, dan,
was pas echt een held!!
Zou jij niet zelf een ware kampioen willen zijn? Hoe mooi zou het zijn als
na een leven van moeite, toewijding en geestelijke inspanning je de hemel
binnenkomt en God tegen je zegt: "Goed gedaan trouwe dienstknecht, jij was
daar en daar het beste in". En zo zijn al Gods kinderen echte kampioenen die
allen hun respectievelijke beloningen zullen ontvangen. De anderen daarentegen
zijn eigenlijk de echte verliezers. Zij zullen niet in staat zijn hun
prijzen en geld met zich mee te dragen. Er staat ergens in de Psalmen
dat zij die zich aan Gods wegen houden 'zich verheugen als iemand die een
grote buit vindt'. En inderdaad, Christenen zijn mede-erfgenamen
van Christus.
top
christologie | bijbel | profetie | apologetiek | theologie | wetenschap | diversen
