"Gekte van de zogenaamde kerkvaders"
Om een voorbeeld te geven van de naiviteit van Thomas van Aquino, genaamd Doctor Angelicus van de Rooms Catholieke kerk; zal ik u de volgende redevoering geven (5.8, Q. 26, A.5). "Augustinus zegt dat we onze naaste meer moeten liefhebben dan ons eigen lichaam." Thomas combineert dit citaat met Efeze 5: 28 en besluit dat we onze ouders meer moeten liefhebben dan onze eigen vrouwen! Volgens de Schrift, echter, moet een man zijn ouders verlaten en zijn eigen vrouw aanhangen, die nu zijn meest nabije naaste is.
Als men dit soort redevoeringen (Augustinus ging de fout in toen hij zijn vriendin, bij wie hij een zoon had, verliet voor een klooster; hij had haar moeten trouwen) tot het absurde terugbrengt, dan zou je je buurvrouw meer moeten liefhebben dan je eigen vrouw! En dan noemen ze Thomisme een ark der redding!
Vanwege de slaafse trouw van Thomas aan het zogenaamde gezag van de kerk vaders, die praktisch met even veel gezag geciteerd worden als de bijbel (sic!), en zijn overdreven ontzag voor Aristoteles; gaat zijn theologie mank aan rationalistisch dualisme, om het niet een dichotamisme van rede en materie te noemen. De geest, ziel en het hart worden op een hoop gegooid en verworden tot een wanorde van intellectualistische cirkel redeneringen.
Ik weet dat dit allemaal heel sarcastisch klinkt en misschien zelfs pijnlijk en beledigend in de oren van een vrome Catholiek. Maar zelfs hoewel er veel goeds gevonden wordt in Thomisme (vanwege het licht van het evangelie), moet de andere kant ook getoond worden; namelijk naiviteit en zelfs nonsense en verafgoding van de rede. Natuurlijk is alleen de bijbel zelf een Ark van Redding hierin dat het de weg toont naar Hem Die de Weg, de Waarheid en het Leven is. Menselijke systemen, die van mijzelf ook, kunnen nooit een ark van redding zijn.
Tussen haakjes, de heiligen van het Catholicisme hebben net zulke functies als de goden en godinnen van de oude Griekse en Romijnse religies. Ook, net als men toen tot de hemel kon doorstoten door apotheose (eenwording met de goden), kan men nu een heilige worden.
Een meer serieuze dwaalleer van Thomas is het tolereren van priesters om er een maitressse op na te houden, om op een slinkse manier het celibaat te handhaven. Aan de ene kant, dus, zegt het Vaticaan dat ze het huwelijk in stand houden en ze verbieden zelfs voorbehoedsmiddelen, maar aan de andere kant, door hun misplaatste vasthoudendheid aan het celibaat, doen zij dit instituut geweld aan. De bijbel noemt dit de lering van demonen (1 Tim. 4: 1-5). De moeilijkheden, kwade gevolgen van het celibaat, ingesteld door de bisschop van Rome cum suis, zijn verspreid over de hele aarde door de kolonies.
Bovendien, wie is nu echt de Doctor Angelicus van de Roomse kerk, Thomas of Aristoteles, die door Thomas zelf 'de filosoof' wordt genoemd als hebbende de laatste zeggenschap. We horen het dus van de voornaamste proponent van het Rooms Catholicisme zelf, dat zij hun inzichten te danken hebben aan een heiden. Deze heiden, Aristoteles, was de schoolmeester van Alexander de Grote, die zich ontwikkelde als iemand met hoogmoedswaanzin net als Hitler en Napoleon, in sommige opzichten zelfs meer corrupt.
Maar het oordeel van de Heere is voorspeld in de brief aan Thyatire. Allen die geestelijk overspel met Jezebel plegen (die later de hoer der hoeren genoemd wordt en die gedurende het duizend jarige rijk in het land van Shinar zal leven, waar een huis voor haar bereid zal worden), zullen grotelijks verdrukt worden. Ze wordt nu aangeroepen als 'Maria'. Hiervoor worden de ingewijden ingewijd in de diepten van satan [ook in die brief vermeld], maar tot hun schrik zullen ze erachter komen dat satan echt een meester van bedrog is en dat met hun 'gnosis' ze achterhaald zullen worden door de echte Heer der heren en Koning der koningen.
Hoe arrogant is het papisme dat wanneer God de Vader als Heilige Vader aangeroepen zou worden, men deze titel wegliet, omdat het een van de namen van de zogenaamde plaatsvervanger van Christus is. Aan wie dan denken deze verblinde Romeinen dat zij de voorkeur hebben gegeven! NIET de waarachtige HEILIGE VADER . . . .
Als u een zogenaamde protestant bent, doopsgezinde, evangelicaal, of wat dan ook, denk dan niet dat u hier onschuldig overblijft. Waar de Roomse kerk zogenaamd 7 middelen van genade kent, daar heeft de protestante kerk er 2 teveel overgelaten, communie en doop. De laatste op een misplaatste en misleidende manier in de plaats van (en vaak in combinatie met een verondersteld "Abrahamisch verbond" verzegeld door een) letterlijke besnijdenis; alsof de Almachtige teruggekomen is op Zijn verzworen beloften aan het Joodse volk, zo Zichzelf tot leugenaar makende. Maar niet alleen de leer dat de Kerk in plaats van het Jodendom is gekomen, is een demonische leugen, maar de titel van 'dominee' zelf is uit den boze (er is maar een enkele dominee, God zelf; de term dominee komt van het Latijnse dominus, heer [des huises] en werd in de vroege christenheid alleen voor de Heer der heren zelf gebruikt. [Het vermijden van dit soort idolatrie is inderdaad 'waarachtig respect voor de Here is het beginsel van Wijsheid en Kennis']). Al dit soort titels zijn een list van de duivel om ze over de kudde te laten heersen, ze langzamerhand in slaap te wiegen en om handel van ze te maken; zodat in het einde ze alleen maar wat sociaal klinkende onzin zullen slikken en hun kinderen allang hebben gekozen voor zoiets als Death Metal, of gewoon om een joint te roken, tot ze verlost worden van hun vervelende ouders: die nooit zullen begrijpen wat ze verkeerd hebben gedaan.
Om nog een misleidende leer van Thomas te noemen, verwijs ik naar zijn summa theologica (P.5, Q.1, A.8 en P.5, Q.3, A.2), waar hij stelt dat gelukkigheid het hoogste goed is van de menselijke staat en dat het de hoogste volmaaktheid van de mens inhoudt. Echter, de bijbel stelt dit nergens. Het vermeldt wel dat onze blijheid vervolmaakt moge zijn, maar niet dat dit het hoogste goed is.
Aanbidding van God de Vader en God de Zoon is het hoogste goed, en gaat ver boven menselijke blijdschap uit; evenzeer als "agape" liefde boven alle andere vormen van liefde uitgaat. Christus zegt: "Want de Vader ZOEKT ook hen die Hem aanbidden in Geest en Waarheid (Joh. 4). Dit is een enkele uitspraak, uniek hierin dat het het enige vers is dat uitdrukking geeft aan de meest intieme wens van Gods hart.
Om menselijk geluk na te jagen als het ultieme doel van het leven is een humanistisch, quasi antropocentrisch idee, dat tekort schiet in zijn theocentrisch tegendeel; dat niet alleen kennis, maar aanbidding van God is (verg. P.5, Q.3, A.2). De daad van aanbidding is ons hoogste goed.
