bevrijding door buigen
Ik buig weer onder Uw machtige Hand,
Oh Heere;
En grijp Uw tucht aan,
Speurende wat U te zeggen heeft.
Ik zoek weer verder naar Uw heerlijk Land,
Oh Heere,
En gooi alles van de baan.
"Honing" en "melk" is wat U mij weer geeft.
Wat heb ik me toch druk gemaakt,
Oh Heere,
Als een Martha in elke zaak.
Wat heeft U mij toch moeten slaan.
Wat vloeken en schelden heb ik geslaakt,
Oh Heere;
Zodat ik het nier meer wel maak,
En voor U weer stil ga staan.
Mijn hele leven uitgesloofd,
Oh Heere;
Een Maria maak me nu dan maar.
Dat ik niet slechts een bedankje krijg,
Laat staan op waarde word geloofd,
Oh Heere;
Het deert me niet meer, echt waar.
Kritiek of lof, 't heeft niets om 't lijf.
Moge ik alleen nog maar luisteren,
Oh Heere,
En van U geleerd zijn.
Want U werkt in het verborgen
Als het der wijzen fluisteren,
Oh Heere.
Een kindje nederig en fijn,
Heb ik eind'lijk rust voor morgen.
chris bouter
20 juli, 2008
Vorig Gedicht
Volgend Gedicht