KORTE VERHALEN
door
Frederik Christophoor Bouter
© Institutio Scripturarum
EENZAAM, KLEIN MEISJE
"So Shy: Paul Robeson."
'Dan ben je al lang in bed, Marijke. Je moeder is weer naar een zakelijke bespreking deze avond.'
'Ik wil mijn mammie!' zei het kleine meisje met een troosteloos gezicht.
'Ze is veel geld aan het verdienen zodat ze mooie dingetjes voor je kan kopen.'
'Ik hou niet van dingetjes; ik wil mijn mammie!' en ze gooide een dure porseleinen pop in duizend stukjes op de grond.
'Bah, wat een verwend serpent! Kreeg ik maar meer voor dit baantje, dan zou ik tegen deze shit kunnen,' mopperde de babysitter in haarzelf. 'Er begint een leuke film op T.V. na het nieuws.'
'Ik wil mijn mammie,' bleef het kind doorjammeren.
'Stop met die onzin, verwend kind, of ik stuur je naar je kamer!'
'Ik wil mama, mama,' schreeuwde het meisje en rende haar kamer binnen. Ze gooide haarzelf op haar bedje, op haar buikje, en griende en griende. Beelden schoten door haar kleine, verwarde hoofdje. Beelden van haar moeder die ruzie maakte met een man. Hij kwam in het verleden zo nu en dan en gaf haar toen een speeltje of een paar snoepjes. Hij noemde zichzelf 'papa', maar mama noemde hem 'die playboy.' Mama sprak nooit meer over hem. Soms kwam er een andere man, waarvan mama zei dat hij haar vriend was. De man glimlachte naar haar en dan praatte hij met mama, terwijl hij zijn armen op alle mogelijke manieren bewoog. Het woord 'zaken' werd vaak genoemd. Daarna stopte mama haar in bed en nam de man naar haar slaapkamer. Daar hoorde ze hen lachen en giechelen totdat ze in slaap viel. De volgende dag was de man verdwenen en was mama het ontbijt aan het klaar maken met slaperige ogen en haar haar helemaal in de war. Ze zag ook andere beelden die van haar moeder aan het huilen in de woonkamer.
'Waarom huil je, mama?'
'Ik huil niet, Marijke. Er zijn alleen een paar problemen. Je begrijpt dat nog niet. Maar samen zullen we het redden in deze wereld'. Marijke vroeg zich af wat dat betekende. Soms hoorde ze het woord 'wereld' op T.V. terwijl een aardige meneer sprak die recht de kamer in keek. Ze zag ook andere beelden, die van de 'papa' van het buurmeisje. Die kwam elke avond thuis in een grote auto. Mammie had een kleine auto, . . . "omdat de benzine duur is." De 'papa' van het buurmeisje waste zijn grote auto iedere week. En dan keek het buurjongetje, Anton, toe. Die was trots op zijn 'papa'.
De oogjes van het kleine meisje vielen langzaam maar zeker dicht. Ze probeerde ze nog open te doen, maar zonder succes. Ze was diep in slaap. Ze voelde de babysitter niet, die de dekentjes over haar heen trok en haar verder liet zoals ze was. Ze bewooog zichzelf rusteloos in haar slaap. Soms kreunde ze en soms jammerde ze zelfs. Toen was ze aan het dromen. Ze was in een tuin vol bloemen en speelde met een hondje. Haar papa en mama lachten. De zon scheen helder. Vlinders vlogen in het rond. Ze liep tussen hen in. Ze had haar handjes in die van papa en mama. Het hondje rende naar een stok die papa net had weg gegooid. Het kleine meisje voelde haar moeder niet die het raam open zette en haar haar nachtjaponnetje omdeed. Ze voelde de kus niet op haar voorhoofdje, noch dat haar moeder met haar mooie lange krullen speelde. Ze bleef maar dromen. Het leuke hondje likte haar neus. De wind speelde met haar haar. Ze lachte en was gelukkig, zo heel gelukkig . . .
Klik hier voor het volgende verhaal.
Kort Verhaal / 2 / 3 / 4 / 5 / 6 / 7 / 8
INSTITUTIO SCRIPTURARUM
Beveel deze site aan!
